Автордың үстіне сонда да айып тағылады, ол айыпты тағатындар өздерін патриотпыз деп атайтындар, олар бұрыш-бұрышта тыныш отырып, мүлде бөтен шаруамен айналысады, өзгелердің есебінен тағдырын түзеп, өздеріне қаржы жинайды; бірақ олардың ойынша, Отанға жәбі
Автордың үстіне сонда да айып тағылады, ол айыпты тағатындар өздерін патриотпыз деп атайтындар, олар бұрыш-бұрышта тыныш отырып, мүлде бөтен шаруамен айналысады, өзгелердің есебінен тағдырын түзеп, өздеріне қаржы жинайды; бірақ олардың ойынша, Отанға жәбір болатын бірдеңе болса болды, бірде-бір кітап шығып, онда кейде ащы шындық айтылса болды, олар түкпір-түкпірден жүгіріп шығады, торға шыбын түскенін көрген өрмекшілер сияқты, сөйтіп кенет айғайлап жіберіледі: «Мұны жарыққа шығарғаның, жария қылғаның жақсы ма? Мұндағы сипатталған нәрсенің бәрі біздікі ғой, бұл жақсы ма? Ал шетелдіктер не дейді? Өзің туралы жаман пікір естігенге қуануға бола ма? Мұның ауыр тиетінін ойламай ма екен? Біз патриот емеспіз деп ойлай ма екен?»
Николай Васильевич Гоголь, «Өлі жандар». 1-том, 11-тарау
