Эйфель мұнарасы 1964 жылғы 24 маусымда тарихи ескерткіштер тізіміне, ал 1991 жылы ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енгізілді, соған қарамастан Париж мэрі Анн Идальго ойындар аяқталғаннан кейін де Эйфель мұнарасында Олимпиаданың логотипін қалдыруға ше
Эйфель мұнарасы 1964 жылғы 24 маусымда тарихи ескерткіштер тізіміне, ал 1991 жылы ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енгізілді, соған қарамастан Париж мэрі Анн Идальго ойындар аяқталғаннан кейін де Эйфель мұнарасында Олимпиаданың логотипін қалдыруға шешім қабылдады, яғни жеке ұйымға тиесілі алып жарнамалық құрылымды, әрі француз заңнамасы тарихи ескерткіштер санатына жатқызылған ғимараттарда кез келген жарнамаға тыйым салады. Шындығында Францияның ұлттық қазынасы нақты бір шенеуніктің еркімен жарнама алаңына айналып барады.
Қаншалықты таңсық естілгенімен, Халықаралық олимпиадалық комитет шынында да жеке ұйым, оның пайдасының басым бөлігі теледидар арқылы көрсету құқығын сатудан (бюджеттің шамамен 50%-ы), демеушіліктен (40%-дан астамы), билет сатудан және лицензиялаудан түседі. Олимпиада сақиналары жеке тұлғаның меншігінде, сондықтан оларды коммерциялық және жарнамалық мақсатта пайдалануды МОК реттейді. Осының өзі оларды жарнама деп санауға жеткілікті.
