Макленбургтегі африкалық найза қадалған ләйлек және XIX ғасырдағы құс миграциясын зерттеу
XIX ғасырға дейін ғылымға көптеген құстардың қыста не болатыны, олардың қайда жоғалатыны дәл белгісіз болды. XVIII ғасырдың соңында да құстар қысқы ұйқыға кетіп, қар астында немесе су түбінде ұйықтайды деген болжамдар айтылған, бірақ бұл құстардың айға ұшып кетеді деген түсінікпен салыстырғанда әлі түк емес.
Құстардың көшпелі өмір сүретінінің айғағы 1822 жылы Макленбургте орталық африкалық ағаштан жасалған найзамен мойны тесілген ләйлек табылғанда пайда болды. Бұл құстардың миграциясының айқын дәлелі болды. Кейін мұндай белгісі бар құстар жиірек көріне бастады.
Дегенмен құстардың көші-қонын ғылыми тұрғыда зерттеу XIX ғасырдың соңына таман ғана басталды, сол кезде олардың аяқтарына географиялық мәліметтері бар алюминий сақиналар тағуды ойлап тапты.
Аристотель өзінің өзінде ләйлектердің Скифиядан Ніл бойына ұшып баратыны туралы жазғанын ескерсек, бұл білместікті мойындау біртүрлі болып көрінеді
