Дворяндар жоғары көтерілген қарапайым адамдар туралы не ойлайды?

— Осы плебейлер, қалай болса да өз жолын өзі салып жүргендер, мен қанша кездестірсем де, таңғаларлық іскер де ақылды халық екен… Семинаристер, мещандар, осы ұсақ-түйек жұрттың бәрі әрқашан қабілетті, епті мырзалар.

— Ах, жаным-ау, аш адамның бәрі ақылды болады… Сен дворянсың, сенің шын-өтірікпен күнделікті нанды тауып жеуің керек болған жоқ; ал бұл жұрт әр нәрседен тиын сығып алуы тиіс. Қарашы, қанша көп жейді. Біз, әрине, бұл жақсылыққа қызғанбаймыз; бірақ… оның тынбайтын тәбеті оның плебей екенін, қатаң тәрбиеде өсіп, лайықты тамақ көрмеген адам екенін көрсетіп тұр… Жаным, оған голланд бөзінен сыйлық жасасақ, жаман болмас еді, әйтпесе, көз алдыңа келтіршіші, жұмыс күндері манишка киіп жүр, бұл ұят емес пе!..

Н.Г. Помяловский, «Мещанское счастье»