Екінші Алексий мен Юрий Лужков 1998 жылғы қыркүйекте МКАД қайта жаңартылғаннан кейін ашылу салтанатында
1962 жылы ашылған сәтте МКАД КСРО өлшемімен алғанда озық трасса саналды. Оның әр бағытында екі жолақ болды, ортасында бөлгіш ретінде кең көгал жатты, трасса бойында 33 жоңышқа жапырағы тәрізді айрық салынды. Сол кезде КСРО-да мұндай жолдың баламасы әлі болмаған дейтін, бірақ шын мәнінде, айрықтары мен сақина пішінін есептемегенде, МКАД қарапайым қала сыртындағы тас жолдан аумайтын.
1980-жылдардың соңына қарай көлік қозғалысының жүктемесі айтарлықтай өсті де, көгалдан жасалған бөлгіш жолақты алып тастау туралы шешім қабылданды, соның есебінен әр жаққа бір жолақтан қосылды. Ал бұл шешім апатты болып шықты: енді қарсы ағындарды ештеңе бөлмейтін, жарық жоқ және жылдамдық жоғары жағдайда көліктер іс жүзінде бір-біріне қарсы тұра шапқандай болды. Бетпе-бет соқтығысулар жиілеп, тас жолды «өлім жолы» деп атайтын дәрежеге жетті. Жыл сайын МКАД-та екі жүзге жуық адам қаза тауып, тағы жүздеген адам мүгедек болып қалды.
Көлік тұрғысынан алғанда да мәселелер шешілмей қалды: өткізу қабілеті бастапқымен салыстырғанда дерлік өзгерген жоқ, ал ең қарбалас сағаттарда ағын сағатына 40 км-ге дейінгі жылдамдықпен қозғалатын.
Жалпы, қайта жаңарту туралы шешім өткір қажеттілік еді. Жұмыстар 1995 жылдан 1998 жылға дейін Юрий Лужковтың тұсында жүргізілді. Ақыры МКАД толыққанды кеңейтілді. Төсеме ені 50 метрге дейін ұлғайтылып, әр бағытқа бес жолаққа дейін қосылды. Барлық жерасты коммуникациялары қайта төселді, жаңа көпірлер мен жол өтпелері салынды. Иә, қайта жаңарту барысында МКАД толық жабылған жоқ, жұмыстар бөлімшелеп жүргізілді. Жобаның құны 1995 жылғы бағамен 24 млрд рубльді, яғни 5 млн доллардан сәл астамды құрады. Менің ойымша, қазір осыншаға заманауи магистральдің тек 5 шақырымы мен айрықтарын әрең салар еді.
