Голландиялық шаштараз Квирин қабырғадағы қаңқа себепті сиқыршы деп күдікке ілікті
Адам Олеарий «Голштиния елшілігінің 1633, 1636 және 1639 жылдары Мәскеу мен Персияға сапарының егжей-тегжейлі сипаттамасында» мынадай оқиғаны баяндайды:.
«...Квирин есімді шаштараз, голландиялық, көңілді мінезді адам, ұлы князьдің қызметінде жүріп, бөлмесінің қабырғасына, үстелдің үстіне адамның қаңқасын немесе сүйек сүлдерін іліп қойған екен. Бірде ол әдетінше үстелдің басында отырып, лютня тартып отырса, немістің ауласын үнемі күзететін мергендер дыбыс шыққан жаққа қарай барып, есіктен үңіліпті. Қабырғада сүйектерді көрген бұл адамдар шошып кетті, әсіресе қаңқаның қимылдап тұрғанын байқаған соң. Сондықтан олар кері қайтып, неміс шаштаразының қабырғасында өлік мәйіт ілулі тұр, шаштараз лютня тартқанда ол қозғалады деп хабарлады. Бұл қауесет ұлы князь мен патриархқа жетті, олар басқа адамдарды жіберіп, бәрін, әсіресе шаштараз лютня тартып отырған кезде, мұқият қарап шығуды бұйырды. Бұл адамдар алғашқылардың айтқанын растап қана қоймай, өлік қабырғада лютня үніне билеп тұрды деп те қосты.
Орыстар мұған қатты таңырқап, ақылдасып, шаштараз шынында да сиқыршы болар, сондықтан оны өлігінің қалдықтарымен бірге өртеп жіберу қажет деген шешімге келді. Квирин өзі үшін осындай қауіпті үкімнің жасырын шығарылғанын білген соң, өкімет адамдарының ықыласына бөленген бір текті неміс көпесін князь Иван Борисович Черкасскийге жіберіп, шындықты айтқызып, мұндай қатыгез әрекетке жол бермеуді сұратты. Көпес бояринге: «Мұндай қаңқа үшін шаштаразды ешбір жағдайда сиқыршылықпен айыптауға болмайды. Германияда ең жақсы дәрігерлер мен шаштаразларда осындай сүйек қаңқалар болатыны — әдет; мұны тірі адамның аяғы сынса немесе денесінің бір жері жараланса, іске қалай кірісіп, қалай емдеуді оңайырақ білу үшін жасайды. Ал сүйектер қозғалса, ол лютня тартқаннан емес, ашық терезеден соққан желден болған», — деді. Осыдан кейін үкім жойылды. Алайда Квиринге елден кетуге тура келді, ал қаңқаны Мәскеу өзенінің арғы жағына сүйреп апарып, өртеп жіберді».
