1874 жылғы 23 қаңтарда Эдинбург герцогі ханзада Альфред Санкт-Петербургте патша ІІ Александрдың қызы ұлы княжна Мариямен үйленді
Үйлену тойына Виктория патшайым мен Романовтардың ұзаққа созылған, жанға батқан келіссөздері алдын ала жасалды.
Лев Толстойдың «Анна Каренина» романында дәл осы той еске алынады.
"..Вронский ..Петербургке келген шетелдік ханзадаға бекітіліп, оған Петербургтың көрікті жерлерін көрсетуі тиіс болды. Вронский ... мұндай адамдармен қарым-қатынас жасауға дағдыланған еді; сондықтан да ол ханзадаға бекітілген болатын. Бірақ оның міндеті өзіне өте ауыр көрінді. Ханзада үйінде «Ресейде мұны көрдіңіз бе?» деп сұрайтын ешбір нәрсені қалдырмағысы келді; сонымен қатар өзі де орыс ермектерін мүмкіндігінше көбірек пайдаланғысы келді. Вронский оны екеуінде де бағыттап отыруға міндетті еді. Таңертең олар көрікті жерлерді аралауға шығатын, кешке ұлттық ермектерге қатысатын. ... Ханзада көп саяхат жасаған еді және ... енді Ресейде орыстың өзіне тән барлық ермегін татып көргісі келді.
Вронскийге, яғни оның қасында жүрген бас церемониймейстер іспетті адамға, ханзадаға әртүрлі кісілер ұсынған орыс ермектерін бөліп, ретке келтіру үлкен еңбек болды. Жүйрік аттар да, блиндер де, аюға аң аулау да, троикалар да, сығандар да, орысша ыдыс-аяқ сындырған думан-кештер де болды. Ханзада орыс рухын ерекше оңай бойына сіңіріп алды: ыдыс салынған науаларды сындырды, сығанды тізесіне отырғызды және, сірә, «тағы не бар, әлде бүкіл орыс рухы тек осымен ғана шектеле ме?» деп сұрағандай болды.
Шындығына келгенде, орыстың барлық ермектерінің ішінде ханзадаға ең көп ұнағаны француз актрисалары, балет бишісі және ақ мөрлі шампан шарабы еді."
