«1918 жыл Петроградта» және «Зұлым жүректерді жібітуші Құдай Анасы», Кузьма Петров-Водкин
Сұлулық
Винчи мадонналарының мына тәкаппар маңдайларын
Мен орыс шаруа әйелдерінен талай көрдім,
Еңбектен бүкірейген рязандық жас келіншектерден,
Таң атпай-ақ масақ соққан қырманда.
Тұзақ құстарын ұстап, әкесінің тонының жеңіне
салып әкелетін ұйпалақ шашты бала-шағадан,
Мен көктей жұлдыз көздерді көрдім,
Васнецовтың шабытты картиналарынан қарайтын.
Үлкен жолдан киімнің бір тілімі кенепке өтті,
Репин бурлактарының жалаң аяқтары...
Енді түсінемін: бүкіл сұлулық
Аты Ресей болатын күннің бір сәулесі ғана!
Жолма-жол аударма
Дмитрий Кедриннің өлеңдері, 1942 жылғы 5 қыркүйек
