Білесіз бе, мені қызықты кездейсоқтықтар әрдайым қызықтырған

Білесіз бе, мені қызықты кездейсоқтықтар әрдайым қызықтырған. Мәселен, Лувр тоналды. Ғаламат, батыл, кең құлашты! Кей тұстары тіпті күлкілі әрі трагикомедиялық.

Небір гауһарлар мен сапфирлер қадалған аса құнды қазыналар ұрланды. Ал Франция мәдениет министрі, мадам Рашида Дати, білсеңіз, зергерлік әшекейлердің коллекционері екен. Коллекционер дегенде қалай? Әжесінен қалған үш кәріптас алқасы мен ескі-құсқы базарынан алған мельхиор білезігі бар қарапайым ханым емес, бірақ Одоакрдың скипетрлерін жинайтын, өз гауһарлы саласындағы ең ірі жинаушы да емес. Сонымен, жарияланбаған қандай да бір сақиналар, сағаттар, яғни joaillerie de luxe, мүмкін 500-600 мың еуроға жуық, және ол да қағаз бен формулярдың адал қызметкерлеріне жабылған жексұрын жаланы сенсек қана.

Міне, ойлап отырмын: оның коллекциясы қалай сақталады екен? Бәлкім, бір жерде әйнектің астында, бірақ сигнализациясыз, күзетсіз, яғни, айтқандай, төсектің астында ма? Әлде, керісінше, үш деңгейлі қорғаныстың артында, Атрейдестер цитаделіндегідей немесе ядролық чемоданшадағыдай, код, саусақ ізі, көз торы және корольдік лилия пішіні бар туа біткен меңімен бе?

Енді айтыңызшы, Картье мен Шопардың шағын шедеврлерін жинайтын ханымдар әлемінде жүрген адам, ең болмаса құлағының ұшымен, таза теория жүзінде, біреуді біледі, ол біреу тағы біреуді біледі, ол біреу бір кезде жүре-бара «сіздің гауһарларыңыз сақтандырылған ба?» деп айтқанын білуі мүмкін бе?

Өмір, қалай болғанда да, өнер. Ал өнер, белгілі, ылғалдылық режимі мен жақсы күзетті талап етеді. Мәселе мынада: күзетпен біздің жұмыс әрдайым ретті, ал ылғалдылықпен тек қолайсыздан терлей бастағанда ғана айналысады