Скобелев унтер-офицерлерге түнде түрік траншеясына шабуыл жасап, өлгендерді алып келуді тапсырады

Әскери әдебиет, әрине, мүлде бөлек әлем. Скобелев туралы бір тапқыр үзіндіні келтіре кетейін.

Унтер-офицерлерді өз шатырына жинап, ол оларға түнде түрік траншеясына жасырын барып, түріктерді орыс лагерінің маңынан үркітіп қууды ұсынды: «Траншеяға мүмкін болғанша тыныш жетіңдер. Жиырма қадам қалғанда «ура» деп айқайлаңдар, барабаншылар дабыл қағады. Траншеяға қарай атылыңдар, қолдарыңа кім түссе, соны түйреңдер, түріктерді сол жерден қуып шығыңдар. Мылтықтарын алыңдар. Әр мылтық үшін өз қалтамнан үш сомнан беремін. Түріктің бар күші мылтықта. Олар солдат емес. Мылтығын тартып алсаң, зиян; ал өзін өлтіріп, мылтығын тастап кетсең, олар селт етпейді. Дереу жаңасын табады… Шегінген кезде жараланғандардың бәрін ғана емес, өлгендерді де, егер болса, алып шығыңдар. Есте болсын, егер біреуін болса да сонда тастап кетсеңдер, көзіме көрінбеңдер. Көргім келмейді. Христиандар болыңдар».

Бәрі үйлесіп тұр. Түріктерді мүмкіндігінше жақсылап түйреу, бірақ өлгендерді міндетті түрде алып шығу, христиандық жолмен болсын деп.