1766 жылдың жаңа жылында көркем шешен әрі ойшыл Мәскеу митрополиті Платон сарай шіркеуінде ІІ Екатерина мен мұрагер Павел Петровичтің алдында уақыттың мәні мен табиғаты туралы уағыз айтты
1766 жылдың жаңа жылында көркем шешен әрі ойшыл Мәскеу митрополиті Платон сарай шіркеуінде ІІ Екатерина мен мұрагер Павел Петровичтің алдында уақыттың мәні мен табиғаты туралы уағыз айтты. Сөзі бай әрі әдемі, бірнеше үзіндісін келтірейін, мұны Жаңа жылмен ең жақсы құттықтау деп санаймын:
«Гүлдердің сұлулығы солады; жерді жапқан жағымды жасыл шөп қатайып, кеуіп кетеді; биік кедрлер опырылады; мықты металдарды тат жейді; ауадағы, жердегі және судағы жан-жануарлардың бәрі өледі де шіриді... Ежелгі заманымен даңқталған сол пирамидалар, обелисктер, мүсіндер, алыптар мен аспалы бақтар қайда қазір? Бұрын гүлденген Вавилон, Мысыр, Парсы, Грек және Рим империялары қайда? Бәрі уақытқа жол берді: бәрі ғасырлар үйіндісінің астында жерленген.
...Біздің жылдарымыздың өткен уақыты туралы оның өтіп кеткенін айтуға болады: бірақ істеріміз туралы олай айтуға болмайды... Олар қалды, әрдайым да ар-ожданда қала береді. Жақсы істер әрқашан қуантады, өз естелігімен, өлмейтін жемістерімен қуантады. Ал жаман істер әрқашан өз естелігімен, зиянды салдарымен мазалайды.
...Христиан қоғамында жақсы адамдар да, жаман адамдар да бар: бірі алтын, бірі саз құмыраларға ұқсайды. Бірақ саз құмырадан алтын құмыра шықпайды; сол сияқты алтыннан да саз құмыра шықпайды. Ал жаман адамнан жақсы адам шығуы мүмкін; сол сияқты жақсы адам да жаман болып кетуі мүмкін. Сендер, алтын құмыралар! Сендер, ізгі жандар! Сендер, Құдайдың асырап алған балалары! Бұл қазынаны жоғалтып алмаңдар; алтын құмыралар болып тұрып саз құмыраға айналып кетуден сақтаныңдар. Ал сендер, саз құмыралар! Сендер, қатыгез кінәраттың бұғауында ықыластана жұмыс істейтіндер! Өз болмысыңның ізгілігін еске алыңдар да, саз құмыралардан алтын құмыралар болуға тырысыңдар. Күнәкар өз адасуынан қайтып, соның арқасында көктегі барлық періштелерге қуаныш сыйлағанын көруден артық жағымды не болатынын білмеймін: бірақ керісінше, жақсы адамның жаман бола бастағанын көруден өкінішті әрі ауыр ештеңе жоқ».
