1922 жылы ІІІ Александр ескерткішінің тұғырына Демьян Бедныйдың төрт жолды өлеңі қашалып жазылды:
Ұлым да, әкем де тірі күнінде жазаланды,
Ал мен өлгеннен кейінгі абыройсыздықтың несібесін жидім:
Мен мұнда ел үшін шойын қарақшы боп тұрмын,
Өзі патшаның құрсауын мәңгілікке лақтырып тастаған ел үшін.
Жолма-жол аударма