1736 жылы Петербург ғылым академиясы 12 дарынды жігітті Еуропаға жіберді, олар онда тілдерді, техникалық және жаратылыстану ғылымдарын оқып, еуропалық өмірмен танысуы тиіс болатын, тағы басқа да осындай нәрселер
1736 жылы Петербург ғылым академиясы 12 дарынды жігітті Еуропаға жіберді, олар онда тілдерді, техникалық және жаратылыстану ғылымдарын оқып, еуропалық өмірмен танысуы тиіс болатын, тағы басқа да осындай нәрселер. Осы дарынды студенттердің қатарында 25 жастағы Михаил Ломоносов болды, ол Марбург университетінде және Фрайбергте оқыды. Михаил Ломоносов өте ұзын бойлы еркек еді, екі метрге таяу. Ол оқудан Отанына қайтайын деп келе жатқанда, Гаагаға барар жолда, Дюссельдорфтағы қонақүйде оны пруссиялық сарбаздар кездестірді, олар армияға ұзын бойлы кадеттерді іздеп, әр жерді торып жүретін. Олар өз мырзасы Фридрихтің сарбаздары еді, ол алыптарды арнайы полкке жинап, оларды заңды жолмен жалдаумен ғана қоймай, жай алдап, ұрлап та алатын, бұл қаншалықты жағымсыз естілсе де. Қысқасы, Ломоносов түсіп қалды. Келесі таңды ол пруссиялық сарбаздың құжаттарымен қарсы алды: оны мас күйінде алып кеткен, ол Везель бекінісінде болып шықты. Ал қашқаны үшін қай заманда да не болатынын өздеріңіз де білесіздер. Бірақ Михайло Васильевич әскери басшылықты алдап үлгерді: ол Пруссияға қызмет етуге қуана дайын болып көрінді де, әскери істің барлық нәзіктіктеріне үңіле бастады, ақыры оған деген назар әлсіреген кезде, қарапайым ғана тосқауылдар мен күзет мұнараларынан асып қашып кетті, қуғыншылардан құтылды, шекараға дейін жетіп үлгерді, ал онда оны енді қумады.
