Максимилиан Волошиннің 1912 жылы тамызда Коктебельде жазған болмыс мәні туралы өлеңі
Қандай оғаш еркін әрі қарапайым
Маған өмірдің мәні аян болды,
Және тұқымдағы жасырын «мен»,
Және гүлдеу мен өсудің сыры.
Өсімдікте де, тастا да, барлық жерде,
Суда да, тау үстіндегі бұлттарда да,
Аңда да, көк жұлдызда да
Мен ән салған жалынды естимін.
Жолма-жол аударма
Максимилиан Волошин, 1912 жылдың тамызы, Коктебель