Маркс пен Энгельс мұрағатын 1933 жылы Германиядан шығарып, Постюмус сатып алды
Германияның Социал-демократиялық партиясы өз заманында Карл Маркс пен Фридрих Энгельстің әсерлі мұрағатын жинады: оған Маркс пен Энгельс арасындағы кең көлемді хат алмасу, өзге де хат-хабарлар, олардың қолжазбалары мен жазбалары кірді. 1933 жылы орыс тарихшысы Борис Иванович Николаевский партия мұрағатын Германиядан әкетіп үлгерді. Өйткені партияның мүлкі тәркіленген еді, ең құнды құжаттар жиынтығын сақтап қалудың бірден-бір жолы осы болатын. Мұрағатты сатудан басқа амал қалмады.
Мұндай маңызды коллекцияны алуға бірінші болып Мәскеудегі Маркс – Энгельс – Ленин институты ниет білдірді, бұл шешімнің артында, әрине, жеке Сталиннің өзі тұрды: ол бірнеше жыл бойы большевиктік және марксистік идеологияның пайда болуына қатысты барлық құжатты Мәскеуге жинап келе жатқан еді. Кеңес институты орасан зор сома ұсынды, алайда партия басшылығы саяси себептермен өзінің ең құнды байлығын КСРО-ға сату мүмкіндігін масқара санады.
Нәтижесінде мұрағатты Нидерланд сауда мектебінің экономикалық тарих профессоры Николаас Вильгельм Постюмус сатып алды. Постюмус кәсіподақтар мен социалистік партиялардың мұрағаттық материалдарын құмарта жинаушы болатын және Амстердамда бүгінге дейін жұмыс істеп тұрған Халықаралық әлеуметтік тарих институтын құрды, оның мақсаты ретінде жұмысшы табының тарихи мұрасын сақтап қалуды атады.
Постюмус институтының мұрағатына Маркс пен Энгельстің мұрағатынан бөлек Карл Маркс қол қойған Коммунистік партия манифесінің қолжазбасы, «Капиталдың» қолжазба беттері, Бірінші интернационалдың 1864 жылғы бас кеңесі отырысының хаттамасы және бүкіл Еуропадан жиналған көптеген социалистік ұйымдар мен қоғамдық институттардың мұрағаттары кірді.
Неміс есептерінде «марксистік фашизммен күрестің зияткерлік орталығы» деп аталған ХӘТИ-дің (МИСИ) мол қорларының ішінде орыс эмигранттарының бірқатар құнды коллекциясы болды, соның ішінде Лев Троцкийдің құжаттар жинағы бар еді: оны 1936 жылы институттың Париж бөліміне оның ұлы Лев Седов сыйға тартқан. Айтпақшы, бөлімді дәл сол Борис Николаевский басқарды, институт коллекциясының толығуы көбіне оның орыс эмиграциясымен жеке байланыстарының арқасында болды.
Мұрағаттың бұл бөлігі де кеңес басшылығына өте қызықты болды, ал ол СДП мұрағатын сатып алудағы сәтсіз тәжірибеден сабақ алып, бұл жолы өркениеттілігі аздау әдістерге жүгінді. 1936 жылы Сталиннің қауіпсіздік қызметі ГПУ агенттері МИСИ институтының Париж бөлімінен Троцкийдің аса құнды мұрағаттық құжаттарын ұрлап әкетті және олар мынадай болды
