Конрад Сеусенхофер жасаған VIII Генрих сауыты және дулығаның көзілдірігі мен мүйізі туралы дау
Дулыға «Мүйізді Макс» деген лақап атқа ие болды.
Сауыттың өзі технологиялық тұрғыдан бірегей болып шықты және ағылшын қару-жарақ шеберлерінің мұқият зерттеуіне арқау болды. Танымал шебер Конрад Зеусенхофер 1511-1514 жылдар аралығында Инсбрукта жасаған сауыттар қазіргі көзге таныс түрден біршама өзгеше еді: дулыға алтын және күміс пластиналармен әшекейленіп, барқытпен қапталған. Бұл жарақ салтанатты шерулер мен халыққа көрініс беру рәсімдеріне арналған деп болжанады.
Алайда сауыттардың тарихы көп жағынан әлі күнге дейін даулы. Кейбір зерттеушілерді көзілдірік жаңылыстырады: біреулер ол кезде сәнге енген бұл бөлшек мұнда сән-салтанаттың белгісі ретінде тұр деп есептесе, екіншілері оның «үрейлендіру» мақсатында жасалғанын айтады. Генрихтің көзі нашар көрген, көзілдірік оған қажет болған деген растауды мен таппадым, мұндай мәлімет тек оның ұлы VI Эдуардқа қатысты ғана бар.
Тағы бір даулы тұс: мүйіздер. Көптеген тарихшылар Генрих дулығаны мұндай күйде, әзіл үшін болса да, өзін шын мәнінде мүйізді (әйелі алданған) күйеу деп атап, кимес еді деп санайды. Мүйіздер кейін дәнекерленген деген нұсқа бар. Және алтын көзілдіріктің болуымен күшейтілген, көп жылдар бойы негізгі болып саналған, әжептәуір қызықты тағы бір нұсқа бар: дулығаны шын мәнінде Генрихтің әзілкеші Уилл Сомерс киген дейді.
