Біріншіден, тері түсі кейде әртүрлі елдерде туған қаралардың бойындағы жалғыз ортақ нәрсе болып шығады
Біріншіден, тері түсі кейде әртүрлі елдерде туған қаралардың бойындағы жалғыз ортақ нәрсе болып шығады. Бронкстағы қара адамның Бронкстағы ақ адаммен ортақ тұстары Лондондағы қара адаммен салыстырғанда әлдеқайда көп, ал нигериялық қара адаммен салыстырғанда одан да көп.
Екіншіден, дүние жүзінде тұратын қара терілілердің әдепкі бойынша Африкада тұратын адамдар қауымдастығына өзін жатқызуға мүмкіндік беретін қандай да бір ортақ қасиеттер жиынтығы жоқ. Афроамерикандық Африкадағы қаралардың ділін, мәселелерін, тәжірибесін, психологиясын және өмірінің басқа да қырларын тек тері түсіне байланысты біле де, түсіне де алмайды. Кейде бұл түсінікке жету мүмкін емес дерлік, кейде орасан күш салуды қажет етеді.
Үшіншіден, нәсілге үнемі назар аудара беру адамдарды біріктірмейді және олардың ортақ өмірін жеңілдетпейді, керісінше.
Төртіншіден, бүкіл африкалық халық үшін ренжи бастау үшін Фрэнк Американец деген атты Делмар Чинеду деп ауыстырып, түрлі-түсті көйлек киіп алудың өзі жеткіліксіз.
Лондонда туған, әжесінің тегі туралы сұрағына ренжіген Марлен Хэдли Африка тарихы мен мәдениетіне әуестене бастағанға дейін қарапайым ағылшын өмірін сүрді, содан кейін атын ойдан шығарылған Нгози Фулани деп өзгертіп, этникалық киімдерге оранды. Бірақ соған қарамастан ол британдық болудан қалған жоқ және бірден африкалық бола қойған жоқ. Қызығушылықтары Африкаға ғана шоғырланған, Британиядан шыққан қарапайым әйел. Оны осы бейнеде, типтік африкалық этностықпен толық байланыстырылатын келбетімен, африкалықтардың мәселелеріне арналған шарада мүлде бөтен бір кемпір кездестіріп: сіз қайдансыз? деп сұрайды. Мұнда қорлайтын не бар? Сенің шығу тегіңе деген қызығушылық қашаннан бері қорлау болып шықты? Оны балағаттаған жоқ, қуған жоқ, өзінің бүкіл сыртқы көріністерін африкалық тақырыпқа телитін адамнан қайдансың деп жай ғана сұрады. Осы үшін кешірім сұрау керек пе? Бұл адамның африкалық ретінде қабылдануының өзін қорлау деп тану дегенді білдірер еді. «Мен Лондоннанмын, сол жерде туып-өстім, ата-бабаларым анау жерден, мынау тайпаның киімін ибэйден қырық фунтқа сатып алдым, мұндай-мұндай мәселелермен осынша жыл айналысамын» деп айтса болды, мәселе бітеді, ары қарай фуршеттің дәмін татып жүре бересің
