Дамблдордың крестраж үшін үңгірге баруы және сиқыршылардың өлімі туралы славян нанымдары
Дамблдордың Гарри Поттермен бірге өлім алдында теңіз жағасындағы жартасты үңгірге жасаған жорығы ерекше назар аударады, ақыры белгілі болғандай, жалған хоркруксқа барған жорық. Ең қызықты детальдар сол сәтте Дамблдордың өзінің таяп қалған, сондай-ақ сөзсіз өлімін білгенін еске алғанда ашылады: сондықтан үңгірге саяхатты өлім алдындағы белгілі бір рәсім ретінде қарастыруға болады.
Сонымен, үңгірдің өзі, әрине, жер асты, яғни о дүние әлеміне меңзеу. Дамблдордың осы үңгірде жүргізген рәсімдері сиқыршылардың өлімі туралы фольклорлық түсініктермен үндеседі. Ең алдымен ол жартастың ішіне кіретін жолды ашу үшін қолын кеседі. Волынь жеріндегі кейбір наным бойынша, сиқырлы күш қан тамшысымен бірге беріледі. Полесьенің көпшілік түсінігі бойынша сиқырды берудің негізгі тәсілі өліп бара жатқан сиқыршының қол алысуы немесе біреуге, көбіне үй ішіндегілерге, бірақ кейде көршілер мен достарға да, қол тигізуі болған. Речица өңірінде бұл ереже тағы бір шартпен нақтыланған: сиқыршының білімі мен күшін алатын адам оған жақын ғана емес, одан жас та болуы тиіс, әйтпесе сиқыр жай ғана құр қалады. Осы сенімдер өліп бара жатқан сиқыршыларды жиі жалғыз қалдыратын: ешкім кездейсоқ қол тигізу өзін шайтанмен келісімге және шайтандардың мәңгілік серіктестігіне душар етуін қаламайтын.
Шайтандар, шын мәнінде, үңгір ішіндегі көлді басып кеткен инфернал бейнесінде көрсетілген. Сиқыршылардың өлім алдындағы күндері олар тірі кезінде араласқан жын-перілердің көрінісімен толы болады деп есептеледі. Бұл шайтандардың өздері немесе денесін жуған сәтте қара тауық кейпінде көрінетін ібіліс. Сиқырлы күштер сиқыршының өлім төсегінің жанында немесе табыт шығарылғаннан кейін оның үйінде бақалар мен жыландар түрінде де көрінген.
Дамблдордың үңгірде сиқырланған суды қандай азаппен ішкені сиқыршыларға өлер алдында күштерін жақындарының біріне бере алмаса, сол күштердің әкелетін қасіреттері туралы түсініктермен үндеседі.
Дамблдордың өлген сәтіне келсек, қара аспан да славян демонологиялық фольклорына толық сәйкес келеді: емші өлгенде аспан қараңғы болады, тіпті боран, күн күркіреуі, жаңбыр немесе құйын болады.