Болдиноға қысқы сапар және Пушкин мұражай-қорығын қайта жаңғырту

Соңғы бірнеше жылда бүкіл Ресейді дерлік аралап шыққан мен өз басым таңырқағанымдай, Болдино жеріне тек осы қыста ғана аяқ бастым. Ал егер Нижний Новгород облысының қорықты жерлерін кең-молынан сипаттауды қалдырып кетсек, мұнда тыныштық бір кездері Александр Сергеевич Пушкинді рухтандырған дүниеге әдемі күледі, ал мен шынымен-ақ өзімді орыс әдебиетінің бір бөлшегіндей сезіндім.

Мұндағы әрбір тас, әрбір терезе, әлемдік тәртіптің әрбір майда түйіршігі Пушкин туралы ойға жетелейді. Ол өзінің ең таңдаулы шығармаларының жартысына жуығын дәл осы жерде жазған: «Кішкентай трагедиялар», «Белкин әңгімелері», «Мыс салт атты», «Маңдайшасы қыз», «Евгений Онегиннің» соңғы тараулары және ертегілерінің барлығы дерлік, жалпы саны 60-тан астам шығарма.

Иә, жазатын адамның ешқайсысын да бейжай қалдырмайтыны анық: қарға көмілген сол аллеялар бір кезде Пушкинді жаңа идеяларға бастаған, Болдиноda орыс әдебиетінің лебін сезінбеу мүмкін емес.

Бірақ ескі ғимараттардың сән-салтанаты мен орыс диваны қойылған аласа бөлмелердің сиқырының ортасында біз өз кәсіби көзқарасымызбен неге назар аударамыз? Дұрыс, ескерткіштің сақталуына, тарихи ортаның шынайылығына, ландшафтың аутентті болуына. 2024 жылы мұражай-қорықта екі жылға созылған реконструкция аяқталды: Львовкадағы басты үй мен шіркеу жаңартылды, интерактивті және мультимедиялық элементтері бар заманауи экспозициялар жасалды, крепостной кеңсе, моншa, көпірлер, жолдар, жарықтандыру жөнделді, саябақ абаттандырылды. Ал жуырда ғана «Болдино» мұражай-қорығы «Сноб» басылымы жыл сайын Ресейдің ең маңызды жобаларын марапаттайтын «Сделано в России» сыйлығының «Қалалық орта» номинациясында жеңімпаз атанды.

Мен үйден кеткенде, Пушкин секілді, маған да ой кешуге арналған бір бұрыш міндетті түрде керек екенін, және де ол Ресейдің ең әдемі жерлерінің бірінде болғаны жөн екенін сезіндім