Хасидтік тиш: ребе халаны қалай таратады және бұл рәсім Соңғы кешкі асты қалай еске салады
Ештеңеге меңзеп отырған жоқпын, бірақ Иісустың Соңғы кешкі астa шәкірттеріне нан мен шарапты қалай үләстіргенін сезінгіңіз келсе, хасидтердің дастарқанынан видео іздеп көріңіз. Мұндай кештің төрінде болу нағыз ғажайып болар еді, ең болмағанда әйелдер мен хасид емес адамдар үшін ол жерге жол жабық, сондықтан мен тауып алған кадрларға қарап көріңіздер.
Дастарқан рәсімі тиш (идишде «үстел» деген сөз) әдетте сенбіні немесе ерекше мерекелік күнді тойлауға арналады. Ребе үлкен үстелдің басында билейді, оған өте ұзын үстелдер жалғасады, кейде оларды кең залдар мен ауlalarda шырмалған спираль секілді тізіп қояды, бұл үстелдерде жүздеген адам жиналады, басшыға жақын отырған адам, сол қалыпты маңыздырақ тұлға болып саналады.
Ребенің алдында үлкен, кейде метрлік хала жатады. Бата оқылғаннан кейін ол осы халаның кесектерін үләстіреді. Христос сындырған нанды еске түсірмейсіз бе? Бұл нан үләстірудің қасиетті рәсімі, ол алғашында хасидтерден емес, көне иудаизмнен шыққан.
Бата сөздерінің соңғысы айтылысымен, барлық үстелдерден хасидтер раввинге қарай асығады, батасы тиген халадан кем дегенде бір үгінді алу үшін, бәріне жетсін деп кейде нандардың санын 12-ге дейін көбейтеді, бұл Исраил ұрпақтарының санына сай. Кейбір жазбаларда адамдардың раввиннің үстелінен бір кесек болса да жұлып алу үшін үстелдің үстімен жүгіріп бара жатқанын да көруге болады.
Тишта алынған үгінділер жай жеп қойылмайды, оларды ең алыс қауымдарға, үйлеріне апарады, игілікті ең жақындарына жеткізу үшін. Негізінде, нанды талауға ұқсас бұл әдет тағы бір хасидтік дәстүрмен үндеседі, ол «ширайим» деп аталатын қалдықтар рәсімі, мұнда тек хала ғана емес, әділ адамның үстелінен қалған кез келген тағам қасиетті саналады: балықтың кесектері, кейде жай ғана сорпа, жемістер, жаңғақтар, қысқасы, кез келген нәрсе рухани жақсылықты бойына сіңіруі мүмкін.
