XII ғасырда өмір сүрген көрнекті игумен Даниил өзінің «Орыс жерінен шыққан игумен Даниилдің өмірі мен сапары» атты еңбегінде король І Балдуинге Мәсіхтің Қабіріне бүкіл Орыс жерінен кандило (кадило), яғни шырақ қоюға рұқсат сұрап жүгінгенін баяндайды
Оған рұқсат берілді, ол Мәсіхтің Қабіріне осы шырақты жағып, Орыс жерінің барлық князьдарын, княгиньдарын және барлық халқын атап шықты. Шырақ тұтанған сәтте қандай бақыт болды десеңізші, ал латындардың кандилолары жанған жоқ.
Даниил бүкіл Орыс жерінен қойылған шырақ жанғандықтан, бұл бүкіл орыс жеріне бата болады деп сенімді.
Бүгін, Ресей күні, бүкіл Орыс жерінен қойылған шырақ ешқашан сөнбесін деп тілегім келеді.
«Ұлы жұма күні кешкі құдайы қызметтен кейін Мәсіхтің қабірін сүртеді, шырақтардың бәрін жуады, оларға суы жоқ, тек майды ғана құяды. Ал білтелерді қалайы ұстағыштарға қадап, жақпайды, шырақтарды жағылмаған күйінде қалдырады.
Сонда мен, жарлы әрі лайықсыз құлыңыз, сол жұма күні күндізгі бір сағатта князь Балдуинге бардым да, оған жерге дейін иіліп тағзым еттім. Ол мені, жарлыны көріп, жылы шырайымен өзіне шақырып: «Не қалайсың, орыс игумені?» — деп сұрады. Мен оған: "...Құдайдың және орыс князьдарының хақына өтінемін, бүкіл Орыс жерінен өзімнің кадиломды қасиетті қабірге қоюға рұқсат ет", — дедім.
Сонда ол мейірім мен ілтипатпен маған Мәсіхтің қабіріне кадило қоюға рұқсат беріп, менімен бірге өзінің ең сенімді қызметшісін Қайта тірілу шіркеуінің экономына және қабір кілтін ұстайтын қызметкерге жіберді. Қасиетті қабірдің экономы мен кілтшісі маған майы бар кадиломды әкелуге рұқсат берді.
Мен оны күнәһар қолыммен аяқ жағына, Мәсіхтің пәк табандары жатқан жерге қойдым. Бас жағында грек кадилосы тұрды, кеудесінің тұсына Савва монастырының және өзге де барлық монастырьлардың кадилосы қойылды. Сонда Құдайдың рақымымен осы үш кадилоның үшеуі де жанды. Ал католиктердің кадилолары жоғарыда ілулі тұрды, бірақ олардың ешқайсысы тұтанған жоқ. Ал мен кадиломды қойып, қастерлі қабірге тағзым етіп, Мәсіхтің денесі жатқан Қасиетті орынды сүйіспеншілікпен, көз жасыммен сүйіп, зор қуанышпен қабірден шығып, өз кеудеме қарай кеттім».
