Константин Батюшков, 1816 жылғы «Батыл Гаральд жыры», ерліктер мен қабылданбаған махаббат туралы

Біз, достар, ұшқанбыз долы теңіздерді кезіп,
Асыл отанымыздан алыс-алыс ұшқанбыз!
Құрлықта да, теңізде де қатал шайқасқанбыз;
Теңіз де, құрлық та бізге бас июде!
Әй, достар! Жүрегіміз батылдарша қайнап тұрды,
Кемелерімізді қабырғадай тізіп,
Құс сияқты көңілді тобымен жүзгенде
Сицилия жерінің құнарлы егістіктерін айнала!..
Ал орыс қызы Гаральдты менсінбейді.

Әй, достар! Жастығымды бекерге өткізбедім!
Дронтгейм ұлдарымен болған қанды шайқасты еске аласыздар ма?
Қарсы алдарыңызда құйындай ұшып отырдым,
Ысқырған тастар мен жебе бұлттарының астында.
Босқа қаптады халықтар; қылыштармен
Босқа соқты қалқандарымызға:
Жауыннан соққан бозарған масақтардай құлады
Салт атты да, жаяу да; әмірші, сен де!..
Ал орыс қызы Гаральдты менсінбейді.

Жеңіл қайықта біз небәрі үшеу едік,
Теңіз тау-тау болып көтерілді, есімде;
Қара түн түс ауа күн күркіреп төніп келді,
Тұзды толқында Гела аузын ашты.
Бірақ долданған толқындар босқа соқты:
Мен оларды дулығамен күрдім; есекпен жұмыс істедім;
Гаральдпен бірге, әй, достар, сендер қорқуды білмедіңдер,
Тыныш айлаққа қайықпен ұшып кірдік!
Ал орыс қызы Гаральдты менсінбейді.

Сендер, достар, мені атта көрдіңдер ме?
Балтамен қамалдарды қалай құлатқанымды көрдіңдер ме,
Дала бәйгісінің үстінде долы құландай ұшып,
Күл мен боранның арасынан, өрттің отынан?
Аяқтарыма темір байлап, қанат бітіріп,
Сыңғырлаған мұзда елікті де озып кетемін;
Салқын суды қолыммен жара отырып,
Батыл аққудай теңізбен жүзіп барамын…
Ал орыс қызы Гаральдты менсінбейді.

Мен түн жақтың тыныш қарында туғанмын,
Бірақ аң аулау сауытын ерте тастадым —
Қорқынышты садақ пен шаңғыны — және шулы шайқастарға
Сендерді, достар, кемелермен өзіммен бірге алып кеттім.
Даңқ үшін бекер ұшпадық алыс-алыс,
Асыл отаннан жабайы теңіздер арқылы;
Қылыштармен қатты шайқасқанымыз да бекер емес:
Теңіз де, құрлық та бізге бас июде!
Ал орыс қызы Гаральдты менсінбейді.

Батыр Гаральдтың жыры, Константин Николаевич Батюшков, 1816 жыл

Жолма-жол аударма