Милан Кундера 1968 жылы театрда Достоевскийді қоюдан бас тартты, ал 17 жылдан кейін бұл туралы «Вариацияға алғысөз» эссесінде жазды, онда ол Достоевскийді жек көретінін және Чехияға кеңес әскерлерінің енгізілгенін ашық айтады

«Мен «Идиотты» қайта оқып шықтым да, аштан өлсем де, бұл жұмысты орындай алмайтынымды түсіндім. Достоевский әлемі, оның шектен шыққан қимылдары, лайлы тереңдіктері және агрессивті сентименталдығы мені жиіркендірді. Сезім құндылық пен шындық дәрежесіне көтерілетін әлем».

Бұл мойындауға күтпеген жерден Иосиф Бродский жауап беріп, «Нью-Йорк таймс» газетінің Кітап шолуында «Милан Кундера Достоевскийге неге әділетсіз» мақаласымен Достоевскийді жақтап шықты:

«Милан Кундера Достоевскийді не оның география туралы түйсігі тарих туралы түйсігімен айқындалатындықтан, не осы жазушының болмысы оның бойында өзіне деген сенімсіздік сезімін тудыратындықтан еске алады. Егер Достоевский оған кірмесе және оған қауіп ретінде қаралса, оның еуропалық өркениет туралы түсінігі біршама шектеулі әрі қисық екен. ... Достоевский романдарының метафизикалық адамы, кундерлік жәбірленген рационалистен, ол қаншалықты заманауи және кең таралған болса да, әлдеқайда құнды. ... Шындап келгенде, чех қандай Солтүстік пен Оңтүстік туралы сөз қозғай алады (Польша ма? Германия ма? Венгрия ма?)».