Добрынинская метро станциясын (бұрынғы Серпуховская) Елена Янсон-Манизердің 16 нәзік барельефі безендіреді, ол Революция алаңы станциясындағы қола мүсіндердің авторының жұбайы

Мәрмәр рельефтерде негізінен ауыл шаруашылығы қызметкерлері бейнеленген. Бұл, ықтимал, әрбір кеңестік республиканың басты ауыл шаруашылығы кәсібіне меңзеуі тиіс. Неліктен 16 республика? Одақтас республикалар, РСФСР-ді қоса алғанда, 1956 жылдан бастап 15 болды, ал станция ашылған 1950 жылы Карело-Фин КСР-і әлі бар еді, кейін ол АКСР-ге айналды. Көбіне, бұл республиканы шырша бұтақтарының арасындағы иті бар шекарашы бейнелеп тұрса керек.

Станция әшекейі біріншіден, тек ауыл шаруашылығына ғана екпін жасалғаны үшін, екіншіден, тек жеке еңбектің бейнеленгені үшін, үшіншіден, барельефтерде өндірістің заманауи құралдарының, тракторлардың, астық жинау техникасының және басқа машиналардың болмағаны үшін сынға ұшырады.

Ал маған станция өте әдемі көрінеді, таза кеңестік көпұлтты көңіл-күй міндетті түрде айтыла беретін, жеңіл-желпі дүние сияқты емес, фигуралардың өзі сымбатты әрі насихат лебінен ада