Аида» отбасылық драма болғаны аз болғандай, оның үстіне оқиға Ежелгі Мисырда өтеді, ал сценарийі, өте қарапайым болса да, небары 4 бет, оны египтолог Мариетт-бей жазған
«Аида» отбасылық драма болғаны аз болғандай, оның үстіне оқиға Ежелгі Мисырда өтеді, ал сценарийі, өте қарапайым болса да, небары 4 бет, оны египтолог Мариетт-бей жазған. Верди біраз тер төгуге мәжбүр болды, өйткені бастапқыда материал тапшы еді: Мариетт тарихты көне папирустан оқып алып, ешқандай егжей-тегжейсіз, тіпті нақты уақытын да көрсетпей, жай ғана перғауындар дәуірі деп қысқа қайырып айтып берген.
Оперының жасалуының саяси астары бар екенін айтудың өзі артық, бірақ шейхтың жеке тапсырысын басқаша түсіндіру қиын. Айтпақшы, Верди бұдан жақсы пайда тапты: жұмысқа бірден кірісе қоймай, ол 30.000$ сұрады (бұл 1871 жылы!) және осы ақыға тапсырыс берушіге бір партитураны және Мисырда қою құқығын берді, қалған құқықтардың бәрін өзінде қалдырды.
Шын мәнінде, музыка мен либреттоның жасалу тарихы өте қызықты, бірақ оған тереңдемей-ақ, бұл опера классикалық музыканың шедеврлерінің бірі болып саналатынын білгеннің өзі жеткілікті.
Екінші кітап жазылған Тито Гобби Каллас ойнаған Аида құлдың әкесі, эфиопиялық патша Амонасроны орындаған. Баритон болса, зұлым деген сөз. Тито алғашында бас болып бастаса да, көп ұзамай баритонға көшті. Оның өмірбаяны таңғаларлық: заңгер болған ол әлемдік деңгейдегі әншіге айналды, ал даусынан айырыла бастағанда, кино-опералармен танылды.
Бірақ Каллас бар «Аида» туралы айтсақ, ең үздік Амонасро болып 1950 жылғы Рафаэле де Фальки мен 1951 жылғы қойылымдағы Джузеппе Таддеи танылған.
Ал мен Муслим Магомаевтың Амонасросын жақсы көремін.
