1920-жылдары әдебиет сыншысы Десмонд Маккартиді Кембриджге көпшілікке арналған дәрістер оқуға шақырғанда, ол өз циклін Байронға арнады, бұл студенттердің наразылығын тудырды: Байрон баяғыда сәннен шығып, талқылауға қызықсыз деп саналатын…
Маккарти өз тақырыбын өзгертуге дайын болмады және Байронды бар күшімен қорғады, бірақ жұртшылықтың наразылығын көріп, жол берді: Байрон туралы дәрістерден кейін кешке өзінің қасына жас дарынды ақындар жайлы әңгімеге келуді қалаған барлығына ұсыныс жасады. Сөйтіп, адамдар оның пәтеріне жиналатын болды. Бүкіл семинар бойы профессор аз танымал ақынның өлеңдерін оқып, қонақтарды соған ғашық етті. Кездесуден кейін Маккартиден бұл тамаша жаңа ақынның атын сұрағанда, ол қысқа ғана жауап берді: Джордж Гордон, лорд Байрон
