Мен сәби кезімде сәбише сөйлейтінмін, сәбише ойлайтынмын, сәбише пайымдайтынмын; ал ер жеткенде сәбилікті тастадым
Қазір біз бұлыңғыр айнаға қарағандай, болжаммен көреміз, ал сонда бетпе-бет көреміз; қазір мен жартылай білемін, ал сонда өзімді қалай танысса, мен де солай танимын.
Ал қазір мына үшеуі қалады: сенім, үміт, махаббат; бірақ солардың ішінде махаббат үлкен.
Апостол Павелдің коринфтіктерге жазған бірінші хаты, 13-тарау