Парижде Республика алаңында ашық писсуарлар орнатылуы және Анн Идальгоға сын
Құсқым келіп тұр, смайл жібергім келеді, бірақ Анн Идальгоның француз астанасын тынымсыз әшкілеп жатқан шығармашылық әлеуетіне шынымен таңғалдым. Республика алаңына ашық типті писсуарлар орнатыпты, сондықтан алаңды La Répu de l’urine деп атап жіберуге де болады.
Республика мүсінін Бостандық, Теңдік және Бауырластық бейнелерінің алауларымен, туларымен қоршап тұрғанын, оның үстіне сарқыраған ағыстардың сылдыры мен күнде қызған несептің иісін аралас қабылдау, сірә, сөзбен жеткізгісіз сезім болар.
Әңгіме осы кір ауданды қайта жаңғыртуға еш нәтижесіз жұмсалған миллиондар туралы емес, мәселе Идальгоның ашық писсуарларға құмарлығында: олар кімге арналған? Парижліктер қуықтың шақыруын тежеуді ұмытып қалды ма? Әлде мәдени деңгейі басқа, үстіне көбінесе ер кісілерден тұратын, үшін қарапайым гигиена әлі күнге жұмбақ болып отырған жаңа типті қала тұрғындарына бағдар ұстанғаны ма? Біз Мәскеуде мұнсыз қалай күн көріп жатырмыз, ал халқымыз кемінде алты есе көп қой?
Ақыр соңында, қала шенеуніктерінде талғам осыншалық түп-түгел жоқ болуы қалай мүмкін және Идальгоны оның әжетханаларымен қоса әлі күнге дейін неге аударып тастамады?
