Гүлдер де, бал арылары да, шөп те, масақтар да, Көгілдір аспан да, түскі аптап та…

Гүлдер де, бал арылары да, шөп те, масақтар да, Көгілдір аспан да, түскі аптап та… Мерзімі жеткенде Жаратқан адасқан ұлынан сұрайды: «Жер бетіндегі өмірде бақытты болдың ба?»
Мен бәрін ұмытамын, тек мына жолдарды ғана еске аламын: Масақтар мен шөптің арасындағы дала соқпақтарын, Және рахат көз жасынан жауап беріп үлгермеймін, Мейірімді тізелерге бас қойып.

Иван Бунин, 1918 жыл

Иллюстрация итальяндық ақын Винченцо Картаридің 1608 жылғы «Ежелгі құдайлардың бейнелері» кітабынан алынған