Миландағы Bosco Vertical кешеніне сын және автордың қыз жүзіміне назар аударуға кеңесі
Қазіргі сәулет жобаларының көбі визуализация сатысында шынайы өмірде жүзеге асырылғанынан әлдеқайда жақсы көрінеді. Миландағы Bosco Vertical элиталық тұрғын үй кешенімен де дәл осылай болды: аударғанда «тік орман», ал іс жүзінде ол онша жасыл да, онша құпия да болып шықпады. Құрылыс аяқталғаннан кейін жоба қатты сынға ұшырады: күтілгеннен қымбат болғаны үшін де, жарияланғаннан гөрі ыңғайсыз болғаны үшін де. Ағаштарға келсек, кейбір тұрғындар өсімдіктерді ауыстыруды қалады, біреулер көгалдандыруға күтім жасауда қиындыққа тап болды, ғимараттардың кей бөліктері ұзақ уақыт бойы опасыздықпен тақыр күйінде қалды. Қысқасы, күтілім мен шындық бөлек өмір сүруді жөн көрген тағы бір жағдай. Ал мен балалық шағымдағы үйді еске аламын: оның солтүстік жағын әжем 1970-жылдары-ақ отырғызған жабайы жүзімнің жайқалған өрмелеуіктері көмкеріп тұратын. Суару да, әуре-сарсаңы да жоқ, тек отырғызатын орын сәтті таңдалып, аздап мейірім қосылған. Мәскеуде жүзіммен көмкерілген үйлерді көрмегелі көп болды, Гранатный көшесіндегі бір қабырғаны еске аламын, бірақ біздің
басқарушы компаниялар табиғи әрі парасатты көгалдандыруды онша құрметтей қоймайды. Бұл кімге арналса да, итальяндықтарға ма, орыстарға ма, бәріне қыздар жүзіміне және оның жергілікті баламаларына зер салып қарауды ұсынамын
