Елабугада 1918 жылғы ақпанда священник Павел Дернов пен оның үш ұлының өлтірілуі
«Масондар христиан шіркеуі мен мемлекеттің жаулары ретінде» атты әйгілі кітаптың авторы – Орыс шіркеуінің жаңа шейіттері мен конфессорлары соборынан шейіт діни қызметкер Павел Дернов (1870–1918)
Әке Павел Дернов – дін қызметкері, уағызшы, жазушы, «Вятка епархиялық жаршысының» тұрақты авторы, ағартушылық саласындағы талмас еңбекқор, Елабуга реалдық училищесіндегі заңгер-мұғалім – діни қызметкерлер отбасынан шыққан және Елабугадағы шағын гимназия храмында көп жыл қызмет етті. Павел Александрович Дернов «Елабуга реалдық училищесінің өмір сүрген 25 жылындағы жағдайы туралы тарихи жазба (1878–1903 жж.)», «Мектеп әлеміндегі азаттық қозғалысы туралы», «Н.В. Гоголь өмірі мен шығармалары бойынша христиан ретінде» сияқты кітаптардың, мақалалар мен брошюралардың авторы болды.
1918 жылы қаңтарда көтерілісшілер жаяу әскер полкі Елабугада большевиктер билігін құлатқанда, қалаға ерекше қатыгездігімен көзге түскен жазалаушы жасақ жіберілді. Әке Павел Дерновтың үйінде тінту жүргізілді, сол кезде шатырдан ескі бос пулемет лентасы табылды. Бұл діни қызметкерді тұтқындауға сылтау болды: көп ұзамай оны сотсыз, тергеусіз найзамен түйреп өлтіріп, 1918 жылғы 12-нен 13-іне қараған түні бетіне оқ атты. Келесі таңда оның үш ұлы Борис, Григорий және Семен тұтқындалып, жарылғыш оқпен атылды да, кейін найзамен бітірілді.
«Петроград шіркеу-епархиялық жаршысы» газетінде «Қойшының атылуы және игуменьяны қорлау» деген шағын хабар жарияланды. Онда былай делінген: «Петроградта Елабуга қаласында діни қызметкер әке Дерновтың және оның үш ұлының – екі студент пен бір гимназистің – атылғаны туралы сенімді мәліметтер алынды. Атылудың себебі – марқұм әке Дерновтан табылған, бір туысы соғыстан әкелген австриялық пулемет лентасы. Елабуга билігі әке Дерновты атып, мәйітін диірменнің қасына тастады. Тұтқындалған әке Дерновтың ұлдары әкесінің қайғылы қазасын біліп, зұлымдарға бір-ақ сөз айтты: «Жансыздар». Ал қызу үстінде айтылған осы сөзі үшін үш жігіттің бәрін ешқандай сотсыз айлаққа алып барып, сол жерде атты. Оның үстіне жігіттерді жай өлтіріп қана қойған жоқ, жарылғыш оқпен қатыгездікпен өлтірді... Сұмдық заманалар болған, бірақ мұндай әлі болып көрген емес. Дін қызметкерлерін мұндай мазақтау да болмаған, мұның қашан бітетінін жалғыз Жаратқан білсін».
