Енді итальяндық суретші Феде Галицияның Юдифін қарап көрелік

Тәңірім-ау, бұл әйелге не болған? Неге оның жүзі сонша тыныш, жымиғандай? Ол әлгінде ғана бір адамның басын кесті ғой. Алайда бейнесінде жаңа ғана жасалған кісі өлтірудің ешқандай ізі жоқ.

Иә, суретшілер Юдифті әрқашан жүзінде осындай жарқын тыныштықпен салады. Ойы мынау: ол өзін Құдайдың еркінің құралы, жоғары миссияның орындаушысы санайды. Ал мінсіздендірілген жүз оның күшін ғана айқындай түседі.

Өнертанушылар солай түсіндіреді.

Бірақ біз диссоциациямен, эмоциялық жансыздықпен немесе тіпті психопатиямен бетпе-бет келіп тұрған жоқпыз ба?