65 жастағы Сальвадор Дали Париждің Бастилия метро станциясының жерасты өтпесінен рю де Льонға шоқпыт-жегішпен шығып келеді
65 жастағы Сальвадор Дали Париждің Бастилия метро станциясының жерасты өтпесінен рю де Льонға шоқпыт-жегішпен шығып келеді. Шоқпыт-жегіш суретшінің өзінікі емес, фотосессияға арналған хайуанатты Jardin des plantes ботаникалық бағынан берген.
Жарайды. Ал сіз ешқашан ойланып көрмеп пе едіңіз: бұл не қисын? Өз бейнесін сақтау үшін өзіне ештеңе қарыз емес жануарды пайдалануға шектен шыққан миллионерге кім рұқсат берді? Өсімдіктер бағының әкімшілігі ме? Олардың баспасөз атташесі ме? Ал шоқпыт-жегіштен біреу сұрады ма: тордың ішінде қала орталығына жүрудің үрейін тартқысы келе ме, «Пари Матч» үшін бірнеше сағаттық түсірілімге қатысқысы келе ме? Жоқ, жоқ және жоқ.
Жануар, әрине, қорқыныштан қалтырап тұр. Мойнына бір арқан байлап тастаған, мүлдем бейтаныс адам соны тартқылап тұр, төңірегі жиналған қарап тұрғандар, у-шу, түгелдей бөтен орта. Әйтеді де вольерден ғұмырлық шықпайтын тұтқынға мұның бәрі не үшін, аңға түсініксіз.
Әлемге әйгілі суретшінің кінәсіз жабайы жануарлармен фотосессия ұйымдастырып, өз басына назар аудартатын блогерше қыздардан несі артық? Өзің шоқпыт-жегіштің киімін киіп алсайшы, әлемдегі кез келген үнсіз-үндемес нәрсе сенің аксессуарыңа айнала алады деген мұндай мызғымас сенім қайдан шыққан?
