Кутузовтың соңғы күндері, І Александрмен татуласуы және жерлеу шеруі

1813 жылы 28 сәуірде Михаил Кутузов дүниеден өтті: ол 68 жасында Бунцлауда суық тиюден қайтыс болды.

Ұлы Кутузов өлер алдында өзінің мәңгілік қарсыласы, патша І Александрмен ақыры бітімге келді деседі. І Александр мен Кутузовтың тынымсыз қақтығыстары әлі 1805 жылы, Працен биіктігінен сәтсіз түсу кезінде басталған болатын.

36 жастағы патша Кутузовтың өлім аясының басында бірнеше күн болды да, Дрезденге аттанар алдында фельдмаршалынан ұзаққа созылған араздығы үшін кешірім сұрады. Қоштасарда Кутузов Александрға: «Мен мәртебелі мырзамды кешіремін, бірақ Ресей бұны ешқашан істемейді» деді. Ертеңінде-ақ Кутузов жұмсарып, императорға хат жолдап, оны ер бала кезінен білетінін айтып, патшаға өкпесі жоқтығын жеткізді.

Соңғы күндері Кутузовты Паркинсон ауруы қажытып, қаламды әрең ұстайтын халге жеткізген еді, әскери құжаттарға да қиналып қол қоятын.

Кутузовтың денесін бальзамдап, Петербургке жөнелтті, аза тұтқан жұрт ағылып, шеруді үнемі тоқтатып тұрды: халық табытқа иіліп, қаһарман мәйітке құрмет көрсетті.

Кутузовтың жерлеу шеруінің үстінде қыран үнемі қалықтап, бір орында қалқып ұшып жүрді деген куәліктер бар, дәл Кутузовтың бас қолбасшылық еткен алғашқы күні оның үстінен қыран ұшып өткені сияқты.

І Александр Кутузовтың жесіріне былай деп жазды: «Оған көз жасын төгуші тек сіз ғана емес: сізбен бірге мен де жылаймын, бүкіл Ресей де жылайды. Оны өз жанына шақырған Тәңірі сізді мынадай ой жұбатсын: оның есімі мен ісі өлмес болып қала береді. Алғыс айтқан Отан оның еңбегін ешқашан ұмытпайды»